• GRAFIK
    wtorek, piątek 9.30 Ćwiczenia mięśni Kegla
    środa 11.45 Basen
    czwartek 11.00 Treningi pamięci i koncentracji 
    piątek Gimnastyka w wodzie

G

R

A

F

I

K

  

CUKRZYCA
Jest to choroba wywołana nieprawidłowym działaniem lub całkowitym brakiem insuliny w organizmie. Charakterystyczną cechą tej choroby jest podwyższone stężenie glukozy we krwi.

 

 Glukoza jest źródłem energii tylko wtedy, kiedy odpowiednia ilość insuliny spełnia swoją funkcję
. Insulina jest to hormon wytwarzany w trzustce i bierze on udział we wszystkich procesach związanych z przem
ianą materii.
Wyróżnia się dwa rodzaje cukrzycy:
Pierwszy typ cukrzycy – charakteryzuje się całkowitym brakiem insuliny. Jest uwarunkowana
 genetycznie i wystąpuje głównie u dzieci i młodzieży.
Drugi typ cukrzycy – jest najbardziej znaną postacią i najczęściej występuje u osób starszych, otyłych i z zaburzeniami przemiany materii. Charakteryzuje się zaburzeniami w wydzielaniu insuliny.
Najbardziej narażone na tą chorobę są :
  • osoby spokrewnione z chorymi na cukrzycę;
  • osoby powyżej 45 roku życia, jak również powyżej 65 roku życia;
  • osoby otyłe;
  • z nadciśnieniem tętniczym;
  • osoby pozbawione ruchu;

     

  • osoby z chorobami trzustki i wątroby;
  • osoby z wysokim cholesterolem i małą odpornością organizmu.
Objawy:
  • podwyższona ilość cukru we krwi;
  • senność;
  • zmęczenie fizyczne i psychiczne;
  • zmiany nastroju;
  • ogólne osłabienie;
  • nudności;
  • utrata wagi mimo prawidłowego i systematycznego odżywiania się;
  • zwiększone pragnienie- uczucie suchości w jamie ustnej;
  • problemy z ostrością widzenia;
  • infekcje narządów płciowych;
  • infekcje skórne;
  • choroby dziąseł;
  • długo gojące się rany;
  • zaburzenia erekcji;

     

Leczenie:
Polega na obniżeniu podwyższonego cukru we krwi środkami farmakologicznymi. Konieczna jest również kontrola ciśnienia tętniczego i poziomu cholesterolu. Oprócz leków istotną rolą odgrywa odpowiednia dieta i aktywność fizyczna zwłaszcza u osób otyłych. Dobrze dobrana dieta połączona z odpowiednimi ćwiczeniami może wystarczyć, a tym samym wykluczyć przyjmowanie leków. Należy pamiętać, że wszystkie decyzje dotyczące leków, sposobu odżywiania i aktywności fizycznej podejmuje lekarz.

Ważne:
Na opiekunów/wolontariuszy spoczywa odpowiedzialne zadanie – pomóc osobie chorej zaakceptować chorobę, ponieważ choroba nie przystosuje się do człowieka jedynym wyjściem jest to, aby przystosować się do choroby to pozwoli normalnie żyć i funkcjonować.
Na opiekunach/wolontariuszach będzie spoczywałobowiązek przestrzegania dyscypliny związanej z regularnymi badaniami poziomu cukru we krwi, przyjmowaniem leków, przestrzeganiem diety czy organizowaniem aktywnego spędzania czasu. Z cukrzycą można normalnie żyć przestrzegając zaleceń lekarza, natomiast nie leczona wyniszcza cały organizm.

 
 
DEMENCJA STARCZA
Głównym objawem demencji starczej są pogłębiające się zaburzenia pamięci. Osoba starsza bardziej pamięta i wspomina to co wydarzyło się dawno temu, a nie jest w stanie przypomnieć sobie to co robiła wczoraj.
Demencja łączy się z:
-utratą pamięci, a postępująca może prowadzić do utraty tożsamości (nie wiem kim jestem),
-zaburzeniami psychicznymi,
-amnezją (nie pamięta faktów ani czynności),
-utratą zdolności wykonywania jakiegokolwiek zadania (zapomnienie jak się chodzi, siedzi, je, załatwia czynności fizjologiczne)
Osoba z demencją jest całkowicie zależna od innych osób, nie jest w stanie wykonywać codziennych czynności, ma problemy z nawiązywaniem kontaktów z innymi, a tym samym nie jest aktywna zawodowo ani społecznie. Jest to choroba nieodwracalna, pogłębiająca się.
 
CHOROBA ALZHEIMERA
Do głównych objawów i najczęściej występujących zaliczamy:
-narastające w miarę postępu choroby zaburzenia pamięci,
-zaburzenia w nabywaniu nowych informacji,
-zaburzenia mowy, wypowiadania się,
-zaburzenia myślenia, pamięci
-problemy z dokonywaniem wyborów
-rozpad umiejętności i degradacji osobowości
Wyróżnia się III stadia choroby:
I stadium:
-kłopoty z zapamiętywaniem nowych informacji
-problemy z podzielnością uwagi
-gwałtowne zmiany w zachowaniu bez wyraźnej przyczyny
-nieoczekiwane zmiany nastroju
II stadium:
Występujące zaburzenia pamięci powodują :
-trudności w wypowiadaniu się
-trudności w rozpoznawaniu przestrzeni i poruszania się w niej
-zaburzenia emocjonalne (stosunek do otoczenia i do siebie)
III stadium:
Zapomina się nie tylko fakty z życia, ale także podstawowe umiejątnołci życiowe:
-samodzielnego jedzenia
-utrzymywania postawy pionowej
-higieny osobistej
Choroba ma charakter nieodwracalny i prowadzi do pełnego rozpadu funkcji.

 
CHOROBA PARKINSONA
Jest chorobą ośrodkowego układu nerwowego o zaburzonej kontroli ruchu. Charakteryzuje się:
-drżeniem rąk
-sztywnością
-trudnością z rozpoczęciem ruchu
-nadmierną potliwością
-depresją
Objawy choroby narastają stopniowo, na początku osoby mają niezgrabne i spowolnione ruchy, a z upływem czasu chorzy mają trudności z utrzymaniem równowagi i wykonywaniem prostych codziennych czynności. Na tym etapie osoba powinna koniecznie skonsultować się z lekarzem. Leczenie środkami farmakologicznymi nie powstrzymuje dalszego rozwoju choroby, natomiast powstrzymuje wystąpienie jej nasilonych objawów.
 

 
POSTĘPOWANIE Z OSOBAMI DOTKNIĘTYMI CHOROBAMI Z ZABURZENIAMI PAMIĘCI
Przebywając z osobą starszą-chorą należy pamiętać o tym aby:
-zaakceptować osobę chorą
-dokładnie zapoznać się z istotą choroby
-w miarę możliwości pomóc osobie chorej żyć godnie i pomóc choremu odnaleźć się w codziennej rzeczywistości
-nie wywoływać reakcji u chorego, które wymagają zapamiętywania i poznawania czegoś nowego
-nie wdawać się w dyskusje, ani nie udowadniać swoich racji
-być wyrozumiałym na popełniane błędy przez osoby chore (one nie zdają sobie z tego sprawy)
-okazywać zrozumienie, cierpliwość, ciepło

 
STWARDNIENIE ROZSIANE
Jednym z pierwszych objawów jest pogarszający się wzrok (nieostre widzenie, oczopląs), kolejnymi objawami są trudności w poruszaniu się, chwytaniu i utrzymywaniu różnych przedmiotów. Trudności występują również podczas połykania i trawienia (zaburzenia motoryki jelitowej).Chorobie towarzyszą zmiany osobowości – depresja, euforia, labilność emocjonalna (nieadekwatne reagowanie na bodźce zewnętrzne). Zauważając choćby jeden z symptomów, należy niezwłocznie udać się do lekarza, który zleci badania szczegółowe pozwalające określić stopień ciężkości choroby. Stwardnienie Rozsiane jest chorobą nieuleczalną, ale stosowanie środków farmakologicznych prowadzi do spowolnienia rozwoju choroby.
W chorobie SM ważną rolą odgrywa leczenie farmakologiczne, rehabilitacja ale również dieta, preparaty zawierające witaminy i minerały które mogą zmniejszyć rozwój i dolegliwości choroby.
Osoba chora na SM powinna mieć zapewniony:
-dostęp do leków
-rehabilitację
-pomoc psychologiczną
Osoba z SM nie może czuć się dyskryminowana.

 
DEPRESJA
Depresja występująca u osób starszych jest często lekceważona przez najbliższe otoczenie, które uważa takie objawy za kolejny etap starzenia się. Nie zmienia to jednak faktu, że depresję u seniorów należy leczyć. U osób ciężko chorych narastające poczucie winy, brak własnej wartości, tłumienie negatywnych emocji związanych z chorobą po pewnym czasie ujawniają się w postaci depresji.
Dominujące objawy depresji to:
-uczucie smutku
-przemęczenie
-nerwowość
-rozpacz
-beznadziejność życia
-problemy ze snem
-utrata apetytu
-trudności z koncentracją
-spowolnienie myślenia
-spowolnienie ruchowe
W zdiagnozowaniu depresji bardzo ważną rolę odgrywa najbliższe otoczenie, które zauważa niepokojące zachowanie i pomaga choremu w podjęciu terapii psychiatrycznej. Chory powinien być otoczony osobami, które go wspierają, rozumieją i zapewniają mu poczucie bezpieczeństwa.
 
 
 

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce. Czytaj więcej...